دكتر عقيقى بخشايشي
1733
چهارده نور پاك ( فارسي )
مبارزه نمود وقتى به دير عاقول رسيد معتمد عباسى در ماه جمادى در سال 262 با سپاهى از سامراء حركت كرد و در محلى به نام " القائم " اردو زد و پسرش " مفوض " را جانشين خود نمود و در ماه رجب همين سال به منطقه سيب كرمان رسيد و برخورد شديدى بين دو سپاه در محلى به نام " اضطريد " رخ داد كه ناچار سپاه يعقوب ليث صفار هزيمت نمود و حدود ده هزار رأس از چهارپايان سپاه او ، به غنيمت گرفته شد و سبب اصلى آن طغيان آب نهر معروف به سيب بود . ( 1 ) امامت آن گرامى هر يك از امامان معصوم ما ( صلى الله عليه وآله و سلم ) ، در معرفى جانشين خود تنها به روايات عامى كه نام همهء امامان را تا امام دوازدهم توضيح داده است اكتفا نمى كردند ، و براى تأكيد و رفع هر گونه ابهام ، امام بعد از خود را نيز صريحا به شيعيان و خواص ياران خويش ، معرفى مى فرمودند ، در مورد امام عسكرى نيز در همين مورد روايات بسيارى نقل شده است كه به پاره اى از آنها اشاره مى كنيم : 1 . " ابو هاشم جعفرى " - كه از بزرگان راويان موثق شيعه و ياران خاص ائمه ( عليه السلام ) معروف به ابناء الرضا ( عليه السلام ) است - مى گويد خدمت امام هادى ( عليه السلام ) شرفياب شدم ، فرمود : جانشين من ، پسرم " حسن " است ، با جانشين جانشين من چگونه خواهيد بود ؟ ! گفتم : چطور ، خدا مرا فدايت سازد . فرمود : چون شخص او را نمىبيند و روا نيست كه نام او را ببريد ! پرسيدم : پس چگونه از او ياد كنيم ؟ فرمود : بگوئيد " ألحجة من آل محمد ، صلى الله عليه وآله " . ( 2 )
--> 1 . مروج الذهب ج 4 ، ص 200 . 2 . ( در مورد ذكر نام امام قائم ( ع ) ميان علماء اختلاف فتوى وجود دارد ، برخى از بزرگان علما و فقهاى متأخر مانند " شيخ انصارى " و " ملامحمد كاظم خراسانى " و " سيد محمد كاظم يزدى " ذكر نام آن بزرگوار را مكروه دانسته و گروهى از سابقين مانند " شيخ طوسى " و " شيخ مفيد " و . . . مطلقا حرام شمرده اند ، و برخى ديگر از علما مانند " حاجى نورى " و " محقق داماد " حرمت آن را در صورت ذكر كردن در محافل و مجالس دانسته اند . مرحوم حاجى نورى گفته است : حرمت آن تا زمان " خواجه نصيرالدين طوسى " ميان گذشتگان از علماء شيعه مسلم بوده و از زمان " شيخ بهائى " در اين حكم اختلاف شده است ) به نظر مى رسد حكم حرمت مخصوص ايام خاص استتار از بنى عباس بوده است و همين حرمت بعدها به كراهت تنزيل يافته است و امروز كه همهء دوستان مشتاق ظهور و حضور هستند ذكر نام و شهرت او گرمى بخش محافل مى باشد به اميد ظهور سرور آفرينش .